Galerie Médicis, Λούβρο. [Credit: Wikimedia Commons] Μπορεί ο «Κύκλος της Μαρίας των Μεδίκων», η σειρά με τους 24 μνημειώδεις πίνακες του Ρο...
 |
| Galerie Médicis, Λούβρο. [Credit: Wikimedia Commons] |
Μπορεί ο «Κύκλος της Μαρίας των Μεδίκων», η σειρά με τους 24 μνημειώδεις πίνακες του Ρούμπενς (1622–1625) που εκτίθενται στην τεράστια αίθουσα Galerie Médicis του Λούβρου, να μην απολαμβάνει της φήμης που έχει η Μόνα Λίζα, η Αφροδίτη της Μήλου και άλλα αριστουργήματα του διάσημου Μουσείου, ωστόσο συγκαταλέγεται αναμφίβολα στα κορυφαία έργα της συλλογής του.
Παρά ταύτα, ήδη από το 2020, οι ειδικοί του Μουσείου είχαν εκφράσει «σοβαρή ανησυχία» για την κατάστασή τους. «Τα έργα δεν είναι πλέον σε κατάσταση κατάλληλη για έκθεση. Τα βερνίκια έχουν εν γένει κιτρινίσει (λόγω οξείδωσης), ενώ οι επιζωγραφίσεις από παλαιότερες αποκαταστάσεις έχουν καταστεί εμφανείς, συνεπώς οπτικά ασύμβατες».
Συνεπώς, η ανακοίνωση του Λούβρου για την «πιο φιλόδοξη» αποκατάσταση έργων ζωγραφικής στην ιστορία του, που έγινε την Τρίτη 24 Μαρτίου, δεν αποτελεί έκπληξη.
Το φθινόπωρο και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, το Μουσείο θα αποσύρει τους 24 πίνακες -που θεωρούνται κατά γενική ομολογία ως το αποκορύφωμα της καριέρας του Ρούμπενς– προκειμένου να υποβληθούν σε εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης.
Το συνολικό κόστος δεν αποκαλύφθηκε, αν και το Λούβρο ανέφερε ότι η Société des Amis du Louvre έχει συνεισφέρει 4,64 εκατομμύρια δολάρια. Τρεις επιμελητές ηγούνται του μεγάλου εγχειρήματος: Ο Sébastien Allard, διευθυντής του Τμήματος Ζωγραφικής, ο Blaise Ducos, επικεφαλής επιμελητής υπεύθυνος για τη φλαμανδική και ολλανδική ζωγραφική του 17ου και 18ου αιώνα και η επιμελήτρια Oriane Lavit, αρμόδια για τη γαλλική, φλαμανδική και ολλανδική ζωγραφική του 16ου αιώνα.
Μάλιστα, η συντήρηση θα γίνει επί τόπου, καθώς το Λούβρο αποφάσισε να μετατρέψει τη Galerie Médicis σε «εργαστήριο συντήρησης», όπου εξειδικευμένο προσωπικό θα αναλάβει την εκ νέου αποκατάσταση των έργων.
Η ανάθεση στον Ρούμπενς και η αμοιβή που δεν καταβλήθηκε εγκαίρως
Οι 24 πίνακες ήταν παραγγελία της Μαρίας των Μεδίκων, η οποία ήταν βασίλισσα του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και μέλος της πανίσχυρης Φλωρεντινής οικογένειας που διαμόρφωσε εν πολλοίς την ιστορία της τέχνης στην Αναγέννηση -και όχι μόνο.
Η Μαρία ανέθεσε την παραγγελία -τη μεγαλύτερη που έλαβε και ολοκλήρωσε ο Ρούμπενς, στο απόγειο της φήμης του- μόλις επέστρεψε από την πολυετή εξορία στην οποία την είχε εξαναγκάσει ο ίδιος της ο γιος.
Η Μαρία ανέγειρε στο Παρίσι το Παλάτι του Λουξεμβούργου (όπου σήμερα στεγάζεται η Γαλλική Γερουσία), έχοντας ως πρότυπο το Palazzo Pitti. Στόχος της ήταν να αναβιώσει την πολυτέλεια των φλωρεντινών ανακτόρων της παιδικής της ηλικίας. Ήθελε να διακοσμήσει δύο μεγάλες αίθουσες του νέου της παλατιού με έργα που θα απεικόνιζαν τη ζωή της και του συζύγου της.
Απευθύνθηκε στον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, ο οποίος το 1622, συγκαταλεγόταν μεταξύ των πλέον καταξιωμένων καλλιτεχνών στην Ευρώπη. Είχε μαθητεύσει στη Φλάνδρα, την Ιταλία και την Ισπανία μεταξύ 1600 και 1608, προτού εγκατασταθεί οριστικά στην Αμβέρσα, είχε ήδη αποκτήσει σημαντική περιουσία και ηγείτο ενός μεγάλου εργαστηρίου.
Ο Ρούμπενς δεσμεύθηκε να ολοκληρώσει προσωπικά ολόκληρο τον κύκλο της Μαρίας των Μεδίκων μέσα σε τέσσερα χρόνια, και πράγματι τήρησε τη συμφωνία: οι πίνακες είχαν ολοκληρωθεί το 1625, εγκαίρως για τους εορτασμούς του γάμου της κόρης της Μαρίας, Ενριέττας, με τον βασιλιά Κάρολο Α΄ της Αγγλίας.
Ωστόσο, η βασίλισσα δεν κατέβαλε εγκαίρως τις οφειλές της, με αποτέλεσμα ο Ρούμπενς να αντιμετωπίσει μεγάλες δυσκολίες στην είσπραξη της αμοιβής του. Τελικώς, αναγκάστηκε να αποδεχθεί το μειωμένο κατά 10% σε σχέση με το συμφωνηθέν -και ήδη υψηλό- ποσό των 60.000 λιρών. Όσον αφορά τον αντίστοιχο κύκλο για τη ζωή του βασιλιά, το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Ο Ρούμπενς χρειάστηκε να επιδείξει ιδιαίτερη επιδεξιότητα και διπλωματία όσον αφορά την απεικόνιση της ζωής της βασίλισσας, που σημαδεύτηκε από μεγάλα πολιτικά ατοπήματα. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Δ΄, η Μαρία ανέλαβε την αντιβασιλεία έως ότου ο γιος της, Λουδοβίκος ΙΓ΄, καταστεί ικανός να κυβερνήσει αυτοτελώς. Όταν εκείνος ενηλικιώθηκε και τερματίστηκε η αντιβασιλεία, η Μαρία δεν θέλησε να αποχωριστεί την εξουσία. Το 1617, ο Λουδοβίκος ΙΓ΄ επέβαλε την εξορία της μητέρας του, η οποία κατέληξε στο Μπλουά. Η συμφιλίωση μητέρας και γιου επήλθε τελικά το 1621.
Προκειμένου να εξυμνήσει τη βασίλισσα, ο Ρούμπενς αντλεί από το ελληνορωμαϊκό πάνθεον, καθώς και από χριστιανικές αναφορές. Στον πίνακα «Η εκπαίδευση της Μαρίας των Μεδίκων», για παράδειγμα, η Μινέρβα, θεά των τεχνών και των επιστημών, που εξισώνεται με τη θεά Αθηνά, και ο Ερμής, αγγελιαφόρος των θεών, συνδράμουν στην προετοιμασία της για τον μελλοντικό της ρόλο ως μονάρχη.
Στο Παλάτι του Λουξεμβούργου, ο κύκλος στεγαζόταν σε πολύ μικρότερη αίθουσα. Μεταφέρθηκε στο Λούβρο το 1790 και εκτίθεται έκτοτε, από το 1817, αρχικά στη Μεγάλη Πινακοθήκη. Το 1899 μεταφέρθηκε σε μεγάλη αίθουσα του πρώτου ορόφου του Pavillon des Sessions.
Πηγή: The Huffington Post
Δεν υπάρχουν σχόλια