Μια βίαιη καταιγίδα στο Nabeul της Τυνησίας αποκάλυψε αρχαία πέτρινα ερείπια κατά μήκος της ακτής, πυροδοτώντας εικασίες ότι η χαμένη πόλη...
Μια βίαιη καταιγίδα στο Nabeul της Τυνησίας αποκάλυψε αρχαία πέτρινα ερείπια κατά μήκος της ακτής, πυροδοτώντας εικασίες ότι η χαμένη πόλη της Νεάπολης, που χρονολογείται από την εποχή των Καρχηδονίων και των Ρωμαίων, ενδέχεται να έρχεται στην επιφάνεια.
Η βίαιη διέλευση της καταιγίδας Χάρι από την Τυνησία μεταξύ της Δευτέρας το βράδυ και της Τρίτης, 20 Ιανουαρίου 2026, άφησε πίσω της σκηνές καταστροφής, πλημμύρες και ζημιές στις ακτές. Ωστόσο, εν μέσω του χάους, η καταιγίδα έφερε μια εξαιρετική και απροσδόκητη αποκάλυψη: τα πιθανώς χαμένα εδώ και καιρό ερείπια της αρχαίας πόλης της Νεάπολης, που ξαφνικά αποκαλύφθηκαν κατά μήκος των παραλιών του Ναμπέλ.
Η καταιγίδα Harry, που χαρακτηρίστηκε από ασυνήθιστα ισχυρούς ανέμους και έντονη ατμοσφαιρική πίεση, προκάλεσε δραματική άνοδο της στάθμης της θάλασσας κατά μήκος της χερσονήσου Cap Bon. Η καταιγίδα ώθησε το θαλασσινό νερό αρκετά μέτρα προς την ενδοχώρα, πλημμυρίζοντας δρόμους, προκαλώντας ζημιές σε σπίτια και επιταχύνοντας την παράκτια διάβρωση. Όταν τα νερά τελικά υποχώρησαν, μεγάλα τμήματα της παραλίας είχαν απογυμνωθεί από άμμο, αποκαλύπτοντας αυτό που φαινόταν να είναι κατασκευασμένες λίθινες δομές από κάτω.
Στην περιοχή Sidi Mahrsi του Nabeul, οι κάτοικοι άρχισαν να παρατηρούν κίονες, λαξευμένα πέτρινα μπλοκ και θραύσματα τοίχων που προεξείχαν από την εκτεθειμένη ακτογραμμή. Βίντεο και φωτογραφίες κυκλοφόρησαν γρήγορα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας έκπληξη και συζήτηση. Για πολλούς παρατηρητές, τα ερείπια έμοιαζαν περισσότερο με αρχαία αρχιτεκτονικά στοιχεία παρά με σύγχρονα συντρίμμια.
Οι εικασίες στράφηκαν γρήγορα προς τη Νεάπολη, την αρχαία πόλη που κάποτε βρισκόταν στην περιοχή. Ιδρυμένη από τους Έλληνες από τους οποίους κα έφερε το αρχικό όνομα Νεάπολη, παραφθορά του οποίου είναι η σημερινή και στη συνέχεια ως οικισμός της Καρχηδόνας, η πόλη άκμασε υπό τη ρωμαϊκή κυριαρχία. Η Νεάπολη ήταν μια σημαντική παραθαλάσσια πόλη, γνωστή για την παραγωγή γάρου, της ζυμωμένης σάλτσας ψαριού που ήταν περιζήτητη σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αρχαιολογικές έρευνες των τελευταίων δεκαετιών έχουν δείξει ότι η Νεάπολη ήταν ένα ευημερούν αστικό κέντρο, με δρόμους, λουτρά και βιομηχανικές εγκαταστάσεις, πριν μέρος της πόλης εξαφανιστεί κάτω από τη θάλασσα.
Οι ιστορικοί πιστεύουν ότι η Νεάπολη υπέστη καταστροφικές ζημιές τον 4ο αιώνα μ.Χ., όταν ένας ισχυρός σεισμός στην ανατολική Μεσόγειο προκάλεσε ένα τσουνάμι που έπληξε τις ακτές της Βόρειας Αφρικής. Αρχαίες πηγές περιγράφουν εκτεταμένη καταστροφή σε ολόκληρη την περιοχή, ενώ υποβρύχιες έρευνες που διεξήχθησαν τα τελευταία χρόνια επιβεβαίωσαν την ύπαρξη βυθισμένων ερειπίων στα ανοικτά των ακτών του Nabeul. Οι ανακαλύψεις αυτές περιλάμβαναν δρόμους, τείχη και δεξαμενές που χρησιμοποιούνταν για την επεξεργασία ψαριών, τα οποία είχαν διατηρηθεί κάτω από στρώματα ιζημάτων.
Αυτό που κάνει τις συνέπειες της καταιγίδας Harry αξιοσημείωτες είναι η πιθανότητα τμήματα αυτής της χαμένης πόλης να είναι πλέον ορατά στην ξηρά, αντί για υποβρύχια. Ενώ η διάβρωση αναδιαμορφώνει τακτικά τις ακτογραμμές, είναι σπάνιο οι καταιγίδες να αποκαλύπτουν αρχαιολογικά ευρήματα τόσο καθαρά ώστε να μπορούν να παρατηρηθούν από το κοινό χωρίς ανασκαφές.
Οι ειδικοί συνιστούν προσοχή. Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ότι οι νέες αποκαλυφθείσες κατασκευές ανήκουν στη Νεάπολη. Ειδικοί από το Εθνικό Ινστιτούτο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Τυνησίας αναμένεται να πραγματοποιήσουν επιτόπιες εκτιμήσεις για να τεκμηριώσουν τα ερείπια, να προσδιορίσουν την ηλικία τους και να αξιολογήσουν την ιστορική τους σημασία. Είναι επίσης πιθανό οι κατασκευές να ανήκουν σε μεταγενέστερες περιόδους παράκτιας κατοίκησης, να είναι επαναχρησιμοποιημένα υλικά ή αμυντικές εγκαταστάσεις που συνδέονται με τη μακρά ναυτική ιστορία της περιοχής.
Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, το γεγονός αυτό υπογραμμίζει την εύθραυστη σχέση μεταξύ κλίματος, πολιτιστικής κληρονομιάς και παράκτιων τοπίων. Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, οι ισχυρότερες καταιγίδες και η επιταχυνόμενη διάβρωση αναδιαμορφώνουν ολοένα και περισσότερο τις ακτές της Μεσογείου, καταστρέφοντας μερικές φορές αρχαιολογικούς χώρους, αλλά και αποκαλύπτοντας τους σε ορισμένες περιπτώσεις. Η καταιγίδα Harry αποτελεί μια ισχυρή υπενθύμιση ότι μεγάλο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας παραμένει κρυμμένο ακριβώς κάτω από την επιφάνεια, ευάλωτο τόσο στις δυνάμεις της φύσης όσο και στην αμέλεια.
Για τους κατοίκους του Nabeul, η καταιγίδα τους πρόσφερε μια σπάνια και συγκινητική επαφή με το μακρινό παρελθόν της πόλης τους. Μεταξύ κλιματικής δραματικότητας και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, οι άμμοι του Cap Bon άνοιξαν για λίγο ένα παράθυρο στην αρχαιότητα, το οποίο τώρα απαιτεί προσεκτική μελέτη και συντήρηση πριν εξαφανιστεί και πάλι κάτω από τα κύματα.
Πηγή: ArkeoNews
Δεν υπάρχουν σχόλια