Σπάνια νομίσματα του ισλαμικού κόσμου που μπορεί να σχετίζονται με τη Χρυσή Ορδή των Μογγόλων και πλήθος κεραμικής μεταξύ των ευρημάτων. Το ...
Σπάνια νομίσματα του ισλαμικού κόσμου που μπορεί να σχετίζονται με τη Χρυσή Ορδή των Μογγόλων και πλήθος κεραμικής μεταξύ των ευρημάτων.
Το γοητευτικό και απρόβλεπτο μιας ανασκαφής επιβεβαιώθηκε πλήρως κατά τη διάρκεια εργασιών για την ανέγερση οικίας νότια του φρουρίου του Επταπυργίου, στην Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης στην περιοχή της οθωμανικής κρήνης του Νουμάν πασά. Οι αρχαιολόγοι που επέβλεπαν την κατεδάφιση του παλιού σπιτιού των μέσων του 20ου αιώνα σταμάτησαν τις εργασίες όταν διαπίστωσαν πως εκείνο το σπίτι χτίστηκε πάνω στην ίδια κάτοψη και χρησιμοποίησε την ίδια τοιχοποιία με ένα παλαιότερο, πολύ παλαιότερο, η πρώτη φάση του οποίου χρονολογείται στα πρωτοχριστιανικά χρόνια στα τέλη του 4ου αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Έτσι η σωστική ανασκαφή συνεχίστηκε.
«Αυτή η ανασκαφή έδωσε πολλά και σημαντικά στοιχεία και οι ανατροπές διαδέχονταν η μία την άλλη», λέει στη Voria, η αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης, Αικατερίνη Κούσουλα.
Ξεκινώντας την ιστορία από την αρχή -από την πολύ αρχή για την ακρίβεια- και μετά από τη μελέτη του υλικού διαπιστώθηκε πως εκείνη η παλιά βυζαντινή οικία, μιας εύπορης οικογένειας είχε δύο οικοδομικές φάσεις, με την πρώτη να χρονολογείται στο τέλος του 4ου - αρχές του 5ου αιώνα.
«Σε εκείνη την πρώτη φάση του χώρου βρέθηκαν δύο ταφές μέσα στον φυσικό βράχο κι έναν νόμισμα των Αρκαδίου και Ονωρίου, οι οποίοι ήταν γιοι του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Α΄», μας είπε η κ. Κούσουλα. Τότε τοποθετείται και η ανακάλυψη ενός αγωγού νερού, ο οποίος σχετίζεται με τετράγωνο φρεάτιο και ίσως μία κρήνη.
Η οικία εγκαταλείφθηκε ξαφνικά και με βίαιο τρόπο και χρόνια αργότερα, στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα ανεγέρθηκε μία άλλη, πολυτελής, η οποία στέγασε μια εύπορη οικογένεια Βυζαντινών της Θεσσαλονίκης.
«Είναι εντυπωσιακός και πρωτοποριακός για την εποχή του ο τρόπος με τον οποίο λαξεύτηκε ο αδρός βράχος, προκειμένου να γίνει το πλάτωμα για να χτιστεί η οικία. Κάτι τέτοιο απαιτούσε πολύ κόπο, καθώς οι εργασίες έγιναν με τα χέρια, αλλά και πολύ μεγάλο κόστος. Ήταν μια πολυτελής για την εποχή της κατασκευή, η οποία φιλοξένησε εύπορους ιδιοκτήτες», αναφέρει ην κ. Κούσουλα.
Η ανασκαφική σκαπάνη έφερε στο φως πολύτιμα σκεύη και κεραμική, που φωτίζουν την ιστορία της πόλης και την καθημερινή ζωή των πλούσιων κατοίκων της, οι οποίοι λόγω ακριβώς της οικονομικής τους θέσης επέλεξαν για τη διαμονή τους την ασφαλή περιοχή της οχυρωμένης ακρόπολης της Θεσσαλονίκης. Κινέζικη εισαγόμενη πορσελάνη δείχνει την οικονομική επιφάνεια των ιδιοκτητών, ενώ ανακαλύφθηκαν επίσης μία χύτρα για την παρασκευή φαγητού, πλήθος κεραμικής, όστρακα και οστά, θραύσματα από πήλινα και γυάλινα αντικείμενα. Ενδιαφέρον έχει επίσης ένα δαχτυλίδι με αραβική γραφή και το όνομα Αχμέτ, καθώς επίσης σιδερένια πέταλα, ένα κουδουνάκι και καρφιά.
Κάτω από το στρώμα καταστροφής βρέθηκαν νομίσματα της εποχής Μανουήλ Κομνηνού (1118-1180), καθώς και ένα χάλκινο νόμισμα του πρώτου μισού του 13ου αιώνα, νομισματοκοπείου της Θεσσαλονίκης. Αινιγματικά παραμένουν κάποια νομίσματα, σπάνιες κοπές τα οποία προέρχονται από μπεϊλίκια του ισλαμικού κόσμου. Μια υπόθεση εργασίας είναι πως μπορεί να σχετίζονται με τη Χρυσή Ορδή των Μογγόλων, την κάθοδο δηλαδή μογγολικών φύλων προς τον ευρωπαϊκό νότο τον 13ο αιώνα ή με τις Σταυροφορίες της ίδιας περιόδου.
«Ήταν ένα πλούσιο νοικοκυριό με μία οικία 25 τ.μ. στο κέντρο και άλλους χώρους που αναπτύσσονταν περιμετρικά. Η μελέτη του υλικού που συνεχίζεται θα δώσει ακόμη περισσότερα στοιχεία για την καθημερινή ζωή των κατοίκων της ακρόπολης κατά τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους», σημειώνει η κ. Κούσουλα.
Πηγή: Μ. Ριτζαλέου, Voria
Δεν υπάρχουν σχόλια