Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

Αγαμέμνων στη σκιά του Ολύμπου

Αγαμέμνων στη σκιά του Ολύμπου

Το πιο... ανατρεπτικό θέατρο έχει στηθεί στους πιερικούς πρόποδες του Ολύμπου, στον αρχαιολογικό χώρο των Λειβήθρων, που θεωρείται πατρίδα του Ορφέα και ίσως η περιοχή όπου γίνονταν οι αρχαιότερες μυστηριακές τελετές και λατρεύονταν οι Λειβηθρίδες Μούσες.

Αγαμέμνων στη σκιά του Ολύμπου 

Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Πιερίας ανασυνθέτει ένα αρχαιολογικό πάρκο, εκπαιδευτικού χαρακτήρα και στο πλαίσιο αυτό έχει δημιουργηθεί ένα θέατρο, στα πρότυπα των αρχαίων θεάτρων, το οποίο εγκαινιάστηκε χθες με τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου από το θέατρο «Πήγασος» σε σκηνοθεσία Δημήτρη Σιακάρα.

Η σημαντικότερη πρωτοτυπία της σημερινής παράστασης (που επαναλαμβάνεται αύριο) είναι ότι οι θεατές θα κάθονται στην ορχήστρα και ο θίασος θα παίζει στο κοίλον. Πρόκειται για μία σύγχρονη σκηνοθετική ματιά του Δημ. Σιακάρα, χωρίς σκηνικό, παρά μόνο με μεγάλα κόκκινα λάβαρα, όπως... εμπνεύστηκε η σκηνογράφος Βέτα Χαϊλατζίδου και όλα αυτά με φόντο τις απότομες και επιβλητικές κορυφές του Ολύμπου.

Η παράσταση εντάσσεται στο πρόγραμμα του 44ου Φεστιβάλ Ολύμπου και οι διοργανωτές ανοίγουν το θέατρο και συστήνουν το υπό δημιουργία αρχαιολογικό πάρκο Λειβήθρων - στον δρόμο Λεπτοκαρυάς-Καρυάς, με εύκολη πρόσβαση.

«Στην περιοχή Κουφός σε μικρή απόσταση βόρεια της ακρόπολης των Λειβήθρων και σε επιβλητική αμεσότητα με τον ορεινό όγκο του Ολύμπου υλοποιείται σε δημόσια έκταση 67 στρεμμάτων στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ, το πάρκο ενημέρωσης και ''ψυχαγωγίας''. Το πάρκο επιχειρεί γνωστικά και βιωματικά τη μυθολογική, ιστορική και αρχαιολογική μύηση του επισκέπτη στον ολύμπιο και παρολύμπιο χώρο, αλλά παράλληλα και στην καθημερινή ζωή της αρχαιότητας.

Η λειτουργία του θα έχει εκπαιδευτικό-ψυχαγωγικό χαρακτήρα, με την υλοποίηση ποικίλων εκπαιδευτικών προγραμμάτων και πολιτιστικών δράσεων τόσο στις μόνιμες-ημιυπαίθριες κατασκευές, όσο και στους υπαίθριους, αδόμητους χώρους, αξιοποιώντας την πλούσια φυσική και πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής του Ολύμπου», λέει στο «Έθνος» η αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πιερίας, Ελένη Κλινάκη.

Αψιδωτό κτίριο

Στο πάρκο μεταφέρθηκε το αψιδωτό μυκηναϊκό κτίριο από την Πηγή Αρτέμιδος (στην περιοχή του Πλαταμώνα), στο οποίο θα γίνονται σεμινάρια αγγειοπλαστικής.

Όλα τα υπόλοιπα κτίσματα είναι σύγχρονες κατασκευές εμπνευσμένες από τα σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα.

Θα στηθεί επιπλέον μία γεωμετρική οικία (τέλη 8ου-αρχές 7ου π.Χ. αιώνα) από το Αρχαίο Ηράκλειο (Κρανία). Το οβάλ κτίριο θα χρησιμοποιείται ως πολυχώρος εκπαιδευτικών δράσεων, ενώ χώρος ενημέρωσης για την ευρύτερη περιοχή θα είναι μια αγρέπαυλη των πρώιμων ελληνιστικών χρόνων που ανασκάφηκε στη Σκοτίνα Πιερίας. Εκεί θα εκτίθενται αντίγραφα αγγείων διαφόρων τύπων και εποχών, ενώ θα διοργανώνονται και σεμινάρια φυσικής δόμησης.

Το πάρκο θα παραδοθεί στο τέλος του 2015 και μέχρι τότε επισκέψιμο και προς χρήση είναι μόνο το θέατρο, χωρητικότητας 400 θέσεων.

Οι αρχαιότερες -προς το παρόν- ενδείξεις ζωής στην ακρόπολη είναι του 8ου αι. π.Χ., ενώ η μυκηναϊκή εποχή εκπροσωπείται σε γειτονικές οικιστικές θέσεις και νεκροταφεία.

Η τελική καταστροφή της ακρόπολης, πιθανόν από σεισμό, τοποθετείται με βάση τα ευρήματα στις πρώτες δεκαετίες του 1ου αι. π.Χ., οπότε ο χώρος εγκαταλείφθηκε για πάντα.
Η ακρόπολη και τα... ξωτικά.

«Τα Λείβηθρα, γνωστά από τον ορφικό μύθο, βρίσκονται στους πιερικούς πρόποδες του Ολύμπου, στην είσοδο της μεγάλης πτυχής που χωρίζει τον Άνω από τον Κάτω Όλυμπο. Ιδιαίτερη θέση στον αρχαιολογικό χώρο κατέχει η ακρόπολη, ένα μεμονωμένο, τειχισμένο ύψωμα στη θέση Καστρί. Οι αλλεπάλληλες πτυχές και χαράδρες που διαμορφώνονται στη σύγκλιση των δύο ορεινών όγκων οδηγούν τις υδρορροές γύρω από τον λόφο της ακρόπολης, όπου συμβάλλουν σε ευρεία κοινή κοίτη και δημιουργούν τη Ζηλιάνα, τον χείμαρρο που έχει τη δυσάρεστη φήμη του πιο καταστροφικού του Ολύμπου.

Ο χείμαρρος

Η ριψοκίνδυνη επιλογή της θέσης φαίνεται πως είναι η αιτία της καταστροφής των αρχαίων Λειβήθρων από τον χείμαρρο Συν (Ζηλιάνα), που περιγράφει ο Παυσανίας, είναι ωστόσο και η αιτία της μοναδικής ομορφιάς του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής, που θα μπορούσε να έχει θρέψει μύθους για τα πανάρχαια ξωτικά και τον Ορφέα» σημειώνει η κ. Ελένη Κλινάκη.



Πηγή: Μ. Ριτζαλέου, Έθνος 





0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου