Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2015

Η δηµοκρατία έγινε κόµικ

Η δηµοκρατία έγινε κόµικ

Μεγάλη αποχή από τις κάλπες, άνοδος της ακροδεξιάς, υπέρµετροι φόροι, διάχυτη απογοήτευση ανάµεσα στους πολίτες: η δηµοκρατία κλονίζεται, και µάλιστα στη χώρα όπου γεννήθηκε! Η κυκλοφορία της «∆ηµοκρατίας», ενός graphic novel µ’ έναν σπασµένο αµφορέα στο εξώφυλλό του, έρχεται σε µια εποχή εξαιρετικά κρίσιµη... 

Στην αρχαία Ελλάδα, ένας μικρός αθηναϊκός στρατός προσπαθεί να κοιμηθεί το βράδυ πριν από μια μεγάλη μάχη με τον Ξέρξη και τις περσικές ορδές του. Οι Αθηναίοι στρατιώτες δε μπορούν να κοιμηθούν, έτσι ένας από αυτούς ξεκινά να λέει μια ιστορία. Μια ιστορία για το θάρρος, για τη μάχη, και για το τίμημα της ελευθερίας. 

Κάπως έτσι ξεκινά το νέο κόμικ Democracy (Δημοκρατία) του Illustrator Αλέκου Παπαδάτου και του συγγραφέα Αβραάμ Κάουα, οι οποίοι έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στο πολύ επιτυχημένο Logicomix. Το βιβλίο περιγράφει τη θεµελίωση του δηµοκρατικού πολιτεύµατος στην αρχαία Ελλάδα.

Το κόμικ που κυκλοφόρησε στις 15 Σεπτεμβρίου στην Αμερική, εκθειάστηκε από τα αμερικανικά Μέσα ως ένα από τα καλύτερα της χρονιάς και το αντίπαλον δέος των "300" του Frank Miller.

Κεντρικός ήρωας είναι ο Λέανδρος, ένας νεαρός ζωγράφος που, έχοντας δει µε τα µάτια του τις φρικαλεότητες των τυραννικών καθεστώτων, προσπαθεί να τονώσει το ηθικό των συντρόφων του λίγο πριν από τη Μάχη του Μαραθώνα (490 π.Χ.), αφηγούµενος την ιστορία της γένεσης της δηµοκρατίας έτσι όπως την έζησε εκείνος. «Περιέργως, κανένα από τα µέσα της ποπ κουλτούρας δεν ασχολήθηκε ποτέ µε αυτή την ιστορία. Είτε γιατί είναι κάπως σύνθετη είτε γιατί το... χειροκρότηµα το κλέβουν πάντα µε τα επιτεύγµατά τους ο 5ος και ο 4ος αιώνας π.Χ. Θα άξιζε, λοιπόν, τον κόπο να την αφηγηθούµε. Βέβαια, πρόκειται για µια περίοδο σκοτεινή -στο τέλος του 6ου αι. π.Χ.-, υπάρχει ασάφεια στις ιστορικές πηγές. Όπου η έρευνα δεν µας διαφώτισε βάλαµε µπροστά τη φαντασία µας», µας λέει ο Αλέκος Παπαδάτος.


Η δηµοκρατία έγινε κόµικ

Η δηµοκρατία έγινε κόµικ

Την πλοκή του κόµικ συνυπογράφει ο Ελληνοαφρικανός συγγραφέας και θεωρητικός Αβραάµ Κάουα. «Ο Αβραάµ έχει το σπάνιο χάρισµα να πατάει σταθερά µε το ένα πόδι στην ανάλυση και µε το άλλο στη σύνθεση. Εχει ευρεία καλλιέργεια και είναι τρελός µε τα κόµικ και το σινεµά! Κι έχει αυτό το... εκνευριστικό πράγµα, να ξέρει σε ποιον τόµο και σε ποια σελίδα του “Sandman” του Neil Gaiman συµβαίνει καθετί ή πόσες ανατροπές περιέχει το τάδε τεύχος του “Μπάτµαν”. Πήρε το στόρι της “∆ηµοκρατίας” και το απογείωσε». Να σηµειώσουµε ότι η πρώτη έκδοση έγινε στα Αγγλικά από τον Bloomsbury, τον εκδοτικό οίκο του Χάρι Πότερ. «Αποφασίσαµε να γίνει έτσι, ώστε να αναµετρηθούµε πρώτα µε την αγγλοσαξονική αγορά»

Για το βιβλίο έχουν γραφτεί διθυραµβικές κριτικές στον ξένο Τύπο. Το io9 (ιστοσελίδα για θέµατα κυρίως επιστηµονικής φαντασίας) το παρουσιάζει ως ένα από τα καλύτερα graphic novels της χρονιάς. «Ποτέ δεν έχω διαβάσει κάτι τόσο έξυπνο, που να συµπυκνώνει τέλεια το παράδοξο της ανθρώπινης επιθυµίας -την ανάγκη να είναι κάποιος ελεύθερος, αλλά να νιώθει και ασφαλής- και πως ακόµη και οι ευγενείς ιδέες συχνά απαιτούν πονηριά, θάρρος, µέχρι και αιµατοχυσία για να υλοποιηθούν», γράφει ο κριτικός Rob Bricken. Από την άλλη, ο Boyd Tonkin υπογραµµίζει στον Independent: «Όπως το “Logicomix”, έτσι και η “∆ηµοκρατία” προσφέρει τόσο οπτική όσο και πνευµατική απόλαυση. Η εικονογράφησή του κινείται οµαλά µεταξύ σκηνών καθηµερινότητας, πολιτικών συζητήσεων και στιγµών τύπου Χόλιγουντ, µε τους θεούς του Ολύµπου να παρεµβαίνουν στην ιστορία».

«Το λαμπρό Graphic Novel Democracy του Αλέκου Παπαδάτου και του Αβραάμ Κάουα, είναι ένας έξοχος τρόπος να μάθετε για τη Δημοκρατία» γράφει το nyjournalofbooks. «Το Democracy δεν είναι ένα βιβλίο κινουμένων σχεδίων, αλλά ένα ιστορικό μυθιστόρημα που επικεντρώνεται σε ένα φανταστικό χαρακτήρα, ο οποίος, στις παραμονές της μάχης του Μαραθώνα (490 π.Χ.) όταν οι Αθηναίοι υπερασπίστηκαν επιτυχώς τη γη τους ενάντια στους Πέρσες, αναφέρει στους συντρόφους του την προσωπική του ιστορία ως μάρτυρας στη γέννηση της δημοκρατίας.  Σε κάθε βιβλιοθήκη με σπουδαία graphic novels, το Democracy μπορεί δικαίως να τοποθετηθεί στο ράφι με το Maus του Αρτ Σπίγκελμαν και το Persepolis της Μαριάν Σατραπί. Στην πραγματικότητα, το Democracy πρέπει να μπει σε κάθε βιβλιοθήκη με σπουδαία βιβλία κάθε είδους» τονίζει στην κριτική του ο Steven Paul Leiva.


Η δηµοκρατία έγινε κόµικ

Η δηµοκρατία έγινε κόµικ

Στο publishersweekly διαβάζουμε «Ο Αλέκος Παπαδάτος και η Aνί ντι Ντoνά, με το συγγραφέα και ακαδημαϊκό Αβραάμ Κάουα, συντελεστές του επιτυχημένου Logicomix, μεταφέρουν τη διορατική και διασκεδαστική ιστορία για τις ρίζες της δημοκρατίας. Αυτό το ταξίδι είναι ένα έπος και συγκρίνεται με έπη όπως οι 300 του Frank Miller. Γεμάτες ζωντάνια και ενεργητικότητα οι εικόνες του Παπαδάτου φωτίζουν μάχες, συμμαχίες, πολιτικές μηχανορραφίες, και ζωντανές προσωπικότητες, ενώ ο έντονος χρωματισμός της Ντι Ντονά είναι λαμπρά πλούσιος χωρίς ίχνος επιδεικτικότητας.  Όπως το Logicomix, έτσι και το Democracy είναι ένας πανέξυπνος τρόπος καμουφλαρισμένης εκπαίδευσης»

«Η “∆ηµοκρατία” ακολουθεί τα χνάρια του “Logicomix”: Γνώση µέσα από αφήγηση», µας εξηγεί ο δηµιουργός του. Μαζί µε τους συνεργάτες του µελέτησαν από Ηρόδοτο, Θουκυδίδη και Αριστοτέλη µέχρι σύγχρονους ιστορικούς. Στη βιβλιογραφία τους, µάλιστα, αναφέρουν ότι τους ενέπνευσε ακόµη και η οµιλία του Ρόµπερτ Κένεντι µετά το θάνατο του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968. «Επίσης, για τους ήρωες κάναµε κάτι σαν κάστινγκ ηθοποιών. Τον Λέανδρο τον εµπνευστήκαµε από τον Romain Duris, για τον Κλεισθένη σκεφτήκαµε τον Michael Caine, o Ισαγόρας βασίστηκε στον Mack Swain...»

Τελευταία γίνεται λόγος για το «θάνατο της δηµοκρατίας». Τι σηµαίνει για τον Αλέκο Παπαδάτο αυτό το πολίτευµα; Είναι µόνο το δικαίωµα της ψήφου; «∆ηµοκρατία είναι η προοδευτική εξέλιξη προς ένα κράτος δικαίου. Η αρχή της πλειοψηφίας είναι τεχνικά µόνο η αρχή. Μπορεί αυτήν τη στιγµή στη χώρα µας και σε διεθνές επίπεδο η δηµοκρατία να εµφανίζει δυσάρεστες όψεις, αλλά κάτι τέτοιο είναι φυσικό αν σκεφτούµε ότι ως σύστηµα διαρκώς εξελίσσεται. Λογικό είναι να... σκοντάφτει κάποιες φορές. Αν συνεχίσουµε να παραµελούµε την παιδεία, την επιστηµονική έρευνα και τις τέχνες, όπως κάνουµε εδώ και πολλές δεκαετίες, δεν θα µπορέσουµε να απαλλαγούµε από το λαϊκισµό, την αµορφωσιά και τη διαφθορά, που καταστρέφουν τη δηµοκρατία».


Η δηµοκρατία έγινε κόµικ

«Είναι πολύ φρέσκο ακόμη» τονίζει στο LIFO.gr o Αλέκος Παπαδάτος. «Οι πρώτες κριτικές είναι ιδιαίτερα κολακευτικές και έχουν ενθουσιάσει τόσο εμένα, όσο και τη σύζυγό μου Ανί Ντι Ντονά. Ελπίζω να έχει την ίδια ανταπόκριση όπως το Logicomix, φαντάζομαι πως η φόρα του Logicomix θα δώσει ώθηση στη Δημοκρατία. Δεν θα υπάρχει ουσιαστικά αυτό το πρώτο σάστισμα των αναγνωστών όπως στο Logicomix».    Όσον αφορά την Ελλάδα, στην οποία το βιβλίο θα κυκλοφορήσει αρχές του Οκτώβρη, ο κ Παπαδάτος εξηγεί: «Θέλω στην Ελλάδα να διαβαστεί η Δημοκρατία και από ανθρώπους που δεν διαβάζουν κόμικς. Ξέρετε τα κόμικς έχουν συνδυαστεί με υπερήρωες, σεξ, αρκετή βία και φυσικά φαντασία. Εμείς καταφέραμε να αποφύγουμε αυτά τα κλισέ. Η Δημοκρατία, είναι μια ιστορία που μπορεί να δώσει πολλά πράγματα στον αναγνώστη. Δεν χρειάζεται κάποιος να γνωρίζει τα γεγονότα. Δεν υπάρχουν θολά σημεία. Ακόμη και από την ηλικία των 12 χρόνων, η ιστορία μπορεί να γίνει εντελώς κατανοητή. Σε μεγαλύτερες ηλικίες, το βιβλίο μεταφέρει πολύ περισσότερα μηνύματα» καταλήγει ο κ Παπαδάτος.

«Πριν ακόμα τελειώσουμε το Logicomix, έψαχνα για μια ιστορία που θα ενδιέφερε και θα ενέπνεε κι άλλους εκτός από μένα. Και στο μέλλον, αν υπάρξει άλλο κόμικ, με την ίδια λογική θα γίνει, παρόλο που επιχειρηματικά δεν είναι ό,τι σοφότερο. Πώς φτάσαμε στον Χρυσό Αιώνα; Να τι εξηγείται εδώ: η ιστορία της θεμελίωσης της δημοκρατίας στην αρχαία Ελλάδα, που ουσιαστικά μάς είναι άγνωστη, χάρη στη συνάντηση δυό συνιστωσών.   Από τη μία, έχουμε την πολιτική ωρίμανση μιας κοινωνίας που υπέφερε από τυραννικά καθεστώτα κι αναζητούσε την αλλαγή χωρίς να ξέρει πώς και με ποιον, και από την άλλη, την παρουσία ενός ανθρώπου από την κοινωνική ελίτ, του Κλεισθένη, που συλλαμβάνει την ανάγκη του καιρού του και τη μεταφράζει σε κάτι υλοποιήσιμο. Χάρη στις δικές του μεταρρυθμίσεις, τον 6ο αι. π.Χ, δόθηκε η δυνατότητα να εκπροσωπούνται στον δήμο και άνθρωποι που δεν έχουν αριστοκρατική καταγωγή. Γι' αυτό κέρδισαν έπειτα οι Αθηναίοι τη Μάχη του Μαραθώνα, παρόλο που ο στρατός τους ήταν πολύ μικρότερος. Επειδή πολεμούσαν για τις οικογένειες και τους θεσμούς τους, ενώ οι Πέρσες πολεμούσαν επειδή είχαν από πάνω τους τον βούρδουλα»

To graphic novel Democracy των Αλέκου Παπαδάτου, Abraham Kawa και Aνί ντι Ντoνά έχει κυκλοφορήσει στην Ελλάδα την πρώτη εβδομάδα του Οκτώβρη από τις εκδόσεις Ίκαρος. 


Πηγή: Σελάνα Βρόντη, Καθημερινή , Ανδρονίκη Κολοβού, LiFO





0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου