Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Νέα θεωρία για το ποιοι έχτισαν το Στόουνχεντζ

Νέα θεωρία για το ποιοι έχτισαν το Στόουνχεντζ

Η νέα μελέτη έρχεται να φωτίσει μια παραμελημένη μέχρι σήμερα πτυχή της έρευνας για το Στόουνχεντζ, αφού το βάρος διαχρονικά είχε πέσει στο γιατί είχε ανοικοδομηθεί ευθύς εξαρχής το μνημείο.

Παρά το γεγονός ότι πάνω από 100 χρόνια οι αρχαιολόγοι μελετούν το Στόουνχεντζ, το νεολιθικό μεγαλιθικό μνημείο, κοντά στο Έιμσμπερι της Αγγλίας στην κομητεία του Γουΐλτσιρ, ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για το ποιοι είναι ενταφιασμένοι εκεί ή πως κατέληξαν εκεί.

Μια νέα μελέτη που έγινε από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε συνεργασία με τους Γάλλους ειδικούς, και η οποία δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Scientific Reports, υποστηρίζει ότι κάποιοι εξ αυτών που έχουν ταφεί στο Στόουνχεντζ είχαν προέλθει και είχαν μεταφέρει μαζί τους ογκόλιθους που χρησιμοποιήθηκαν στα αρχικά στάδια της κατασκευής του μνημείου από τα Όρη Πρεσελι στην δυτική Ουαλία.

Νέα θεωρία για το ποιοι έχτισαν το Στόουνχεντζ

Νέα θεωρία για το ποιοι έχτισαν το Στόουνχεντζ

Η νέα μελέτη έρχεται να φωτίσει μια παραμελημένη μέχρι σήμερα πτυχή της έρευνας για το Στόουνχεντζ, αφού το βάρος διαχρονικά είχε πέσει στο γιατί είχε ανοικοδομηθεί ευθύς εξαρχής το μνημείο. Αυτό εν μέρει είχε συμβεί διότι πολλά από τα ανθρώπινα υπολείμματα που βρέθηκαν εκεί ήταν αποτεφρωμένα καθιστώντας δύσκολη την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Όμως ο Δρ Κρίστοφερ Σκοεκ από την Αρχαιολογική Σχολή της Οξφόρδης κατάφερε να αποδείξει με τη βοήθεια των συνεργατών του ότι τα αποτεφρωμένα οστά διατηρούν στη σύνθεσή τους ισότοπα στροντίου, γεγονός που βοηθά την έρευνα του να απαντηθεί ποιοι ήταν αυτοί που έζησαν στο Στόουνχεντζ.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τμήματα κρανιακών ιστών που είχαν αρχικά εξαχθεί από ένα δίκτυο 56 σημείων τη δεκαετία του 1920, στο σημείο που ονομάζεται Τρύπες του Όμπρεϊ. Η ανάλυση έδειξε ότι τουλάχιστον 10 από τα 25 άτομα δεν ζούσαν κοντά στο Στόουνχεντζ πριν τον θάνατό τους. Η μεγάλη αναλογία ισοτόπων στροντίου ταίριαζε με περιοχές της δυτικής Βρετανίας, μια περιοχή που περιλαμβάνει και την δυτική Ουαλία, γνωστή πηγή των λίθων που δόμησαν το Στόουνχεντζ.

Νέα θεωρία για το ποιοι έχτισαν το Στόουνχεντζ

Μέχρι τώρα, πιστευόταν ότι δεν ήταν εφικτή η ταυτοποίηση της προέλευσης αποτεφρωμένων οστών, όμως η ομάδα τα κατάφερε. «Η πρόσφατη ανακάλυψη ότι κάποιες βιολογικές πληροφορίες επιβιώνουν από τις υψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσονται κατά την αποτέφρωση -έως και 1.000 βαθμοί Κελσίου- μας έδωσε την δυνατότητα να μελετήσουμε επιτέλους την καταγωγή των θαμμένων στο Στόουνχεντζ», δήλωσε ο Δρ Κρίστοφερ Σκοεκ.   Η έρευνα έδειξε ότι κατά την αποτέφρωση κρυσταλλοποιούνται οι δομές των οστών, προστατεύοντας έτσι από την εξωτερική μόλυνση το ισότοπο εκείνο που αποκαλύπτει την καταγωγή.

Οι επιστήμονες μελέτησαν τα ισότοπα στροντίου στα απανθρακωμένα λείψανα των νεολιθικών ανθρώπων. «Τα νέα ισοτοπικά στοιχεία δείχνουν την κλίμακα και τη συχνότητα των αλληλεπιδράσεων μεταξύ κοινοτήτων που απείχαν εκατοντάδες χιλιόμετρα», δήλωσε ένας εκ των επικεφαλής του ερευνητικού προγράμματος.   Ήταν γνωστό πως το Στόουνχεντζ χρησιμοποιήθηκε ως αποτεφρωτήριο, όχι όμως ποιος ήταν θαμμένος εκεί. Τα οστά ανακαλύφτηκαν για πρώτη φορά από τον συνταγματάρχη Ουίλιαμ Χάλεϊ, τη δεκαετία του 1920, ο οποίος όμως τα έθαψε ξανά, αντί να τα τοποθετήσει σε κάποιο Μουσείο. Η ανασκαφή τα έφερε ξανά στο φως το 2008.  

Αν και από μόνα τους τα ισότοπα στροντίου δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση μεταξύ όμοιων περιοχών, η σχέση με τη δυτική Ουαλία δείχνει ότι μπορεί πράγματι να είναι η καταγωγή των ατόμων που έζησαν κάποια περίοδο της ζωής τους στο Στόουνχεντζ.

Τα παλαιότερα οστά χρονολογούνται περίπου στο 3000 π.Χ., ενώ τα υπόλοιπα εκτείνονται σε ένα εύρος 500 ετών. Σύμφωνα με τον Τζον Πούντσετ, έναν από τους κύριους συγγραφείς της μελέτης, «οι παλαιότερες χρονολογίες ταφής των οστών είναι εξαιρετικά κοντινές με την εποχή που μεταφέρθηκαν οι πέτρες του Στόουνχεντζ. Δεν μπορούμε να αποδείξουμε πως τα οστά ανήκουν στους ανθρώπους που έφεραν τις πέτρες, σίγουρα όμως υπάρχει κάποια σχέση. Το χρονικό εύρος των στοιχείων μάς κάνει να υποθέτουμε πως για αιώνες οι άνθρωποι μεταφέρονταν για ταφή στο Στόουνχζεντζ».

Πάντως η έρευνα δείχνει ότι οι άνθρωποι μετανάστευαν από τη δυτική Ουαλία στο Γουέσεξ στην ύστερη Νεολιθική Εποχή και υπογραμμίζουν τη σημασία της μετακίνησης αγαθών και ανθρώπων κατά την κατασκευή και χρήση του Στόουνχεντζ, δίνοντας μια σπάνια ερμηνεία για το μνημείο.


Πηγή: Μ. Μπιμπή, in.gr, Ναυτεμπορική





0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου